Vanmorgen; 04.45 uur.
Klaarwakker!
Tjonge jonge, ik was nog steeds erg moe, maar kon gewoon de slaap niet meer vatten.
Hoe dat kwam?
Nou, mijn kleine bink had vandaag zijn allereerste schooldag!
Vorige week hebben we afscheid genomen van het kinderdagverblijf. Bink besefte dat niet zo goed.
Hij wist wel dat hij afscheid nam en dat hij daar niet meer op de groep zou komen om te spelen... maar je zag dat het niet doordrong. Logisch ook!
Hij heeft er 3 jaar en 10 maanden van zijn leven doorgebracht...
En dat beseft mama des te meer ;-)
Dus vandaag zijn eerste dag op de basisschool.
Om kwart voor 7 ging ik mijn bed maar uit, de rest lag nog heerlijk in diepe rust.
Opfrissen en aankleden, daarna naar beneden om het lunchtrommeltje te vullen.
Heerlijke fruit er in gedaan, bekertje gevuld.
En toen hoorde ik zijn voetstapjes boven.
Gauw ging ik naar hem toe.
"Mama, mag ik vandaag naar het kinderdagverblijf?"
'Eh, nee lieverd. Vandaag mag je naar school.'
"Ik wil niet naar school :'("
O jee... dan worden je nachtmerries waar... hoe gaan we dit aanpakken?
Eerst maar even lekker bij me genomen en gevraagd hoe hij had geslapen. Hij had leuk gedroomd, dus zijn tranen waren zo weg.
Heel rustig zegt hij "Mama, ik vind het spannend om naar school te gaan".
Nou daar is niks mis mee! Mama vindt het ook spannend ;-)
Dus ik heb zo goed als ik kon uitgelegd wat er gaat gebeuren.
En toen... kon hij haast niet wachten! Direct zijn kleren aan, naar beneden en eten.
Zo snel gaat dat meestal niet 's ochtends, hihi.
En toen het 8.15 uur was: "gaan we al?"
Tjonge, wat ben ik trots! We liepen naar school (papa ging ook mee). En Bink werd wel ietsje stiller, maar zei verder niets.
Op school aangekomen, vonden we snel het haakje voor zijn jas en liepen de klas in.
Het was erg druk.
Op zijn stoeltje stond zijn naam, dus ging hij daar netjes zitten. Heel rustig.
We knuffelden even en ik gaf hem een dikke kus.
Zei gedag en hij bleef rustig zitten! Papa nam ook afscheid en we liepen de klas uit.
Buiten de klas keken we nog een tijdje naar binnen, Bink had ons niet eens meer door.
Hij keek rustig om zich heen en observeerde de boel.
Papa trok mij uiteindelijk maar weg voor het raam.
We liepen de school uit en 3x raden wie er met veel tranen achter de ogen wegging?
Juist, IK!
Mijn kleine mannetje... nu naar de basisschool!
Wat is die tijd hard gegaan!
De navelstreng zit er overduidelijk nog steeds ;-)
Loslaten is lastig en voor ieder een proces en laat dit net weer een nieuwe fase zijn in dat losmakingsproces.
Nog 1,5 uur en ik haal hem op voor een broodje.
Ben zo benieuwd hoe het was!
Liefs,
Rosaly
